ชื่อภาษาอังกฤษ: Mango
ชื่อวิทยาศาสตร์: Mangifera indica
จัดอยู่ในวงศ์ Anacardiaceae

มะม่วงเป็นไม้ผลที่ปลูกกันมากในเมืองไทย มีชื่อเรียกในแต่ละภาคคล้ายคลึงกัน ภาคอีสานเรียกว่า บักม่วง ภาคเหนือเรียกว่า บะม่วง ภาคใต้เรียกว่า ลูกม่วงมีชื่อสามัญว่า mango ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Mangifera indica L. ชาวต่างชาติขนานนามมะม่วงว่า “แอปเปิลของเมืองร้อน” มีถิ่นกำเนิดในอินเดีย ต่อมาได้นำพันธุ์ไปขยายในประเทศต่างๆ เช่น แอฟริกา สหรัฐอเมริกา อเมริกาใต้ เม็กซิโก บราซิล อาร์เจนตินา อิตาลี สเปน มลายู ชวา ฟิลิปปินส์ พม่า ไทย เวียดนาม เขมร และเกาะต่างๆ เช่น คิวบา ฮาวานา จาเมกา บาร์เบโดส และฮาวาย เป็นต้น สันนิษฐานว่ามะม่วงเข้ามาในเมืองไทย ในช่วงที่มีการติดต่อทางการค้าและวัฒนธรรมกับอินเดีย ประมาณปี พ.ศ.2143-2193 เพราะในเวลานั้น ไทยได้มีการนำพืชพันธุ์ต่างๆ เข้ามาจากประเทศอินเดียหลายชนิด

ลักษณะทั่วไป
มะม่วงเป็นไม้ยืนต้นอยู่ในวงศ์ Anacardiaceae ลำต้นตรง มีกิ่งก้านแผ่ออกเป็นทรงพุ่มแน่นทึบ ไม่ผลัดใบ มีอายุยืนยาวกว่า 100 ปี ต้นมีขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ สูง 10-30 เมตร ใบเดี่ยวเรียงตัวสลับกัน ขอบใบเรียบ โคนใบมน ปลายใบแหลม ใบอ่อนสีออกแดง เมื่อแก่จะเป็นสีเขียว ดอกออกเป็นช่อที่ปลายกิ่งหรือตามตากิ่ง แต่ละช่อจะมีดอกตัวผู้และดอกสมบูรณ์เพศ ดอกมีหลายสี เช่น แดง ชมพู หรือขาว แต่ละดอกมีกลีบเลี้ยง 5 กลีบ และกลีบดอกอีก 5 กลีบ มีกลิ่นหอม ผลมีความแตกต่างตามพันธุ์ รูปร่างมีตั้งแต่กลมไปจนถึงรูปไข่ค่อนข้างยาว ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางผล 6-8 เซนติเมตร ผลดิบมีสีเขียว เมื่อสุกเปลี่ยนเป็นสีเหลืองหรือเหลืองอมส้ม มีเมล็ดกลางผล 1 เมล็ด มะม่วงในเมืองไทยมีมากมายหลายพันธุ์ ทั้งพันธุ์พื้นเมือง เช่น มะม่วงกะล่อน มะม่วงแก้ว ตะเพียนทอง นวลจันทร์ทะวาย เศรษฐีทะวาย มันเดือนเก้า ศาลายา สามฤดู ชมทิว มะม่วงเบาภาคใต้ กะล่อนขี้ไต้ กะล่อนทอง แก้มแดง แก้วลืมรัง เขียวไข่กา ไข่เหี้ย เจ้าพระยา ตับเป็ด แตงกวา ทะวายมัน ทุเรียน ทองดำ ทองปลายแขน นกกระจิบ น้ำตาลจีน น้ำตาลปากกระบอก พิมเสนขาว พราหมณ์ขายเมีย พรวนมันทะวายพิเศษ แมวเซา ลิ้นงูเห่า สาวกระทืบหอ สังขยา สำปั้น หงสา เหนียงกระทุง แห้ว หัวช้าง หมอนทอง และอินทรชิต เป็นต้น